Μακριά σου

Μακριά σου βιάζεται ο ήλιος να βασιλέψει,
και αργεί να ανατείλει το πρωί,
σα στοιχειό που θα θεριέψει,
εσένα μου θυμίζει κάθε του αέρα αναπνοή.

Μακριά σου ο ουρανός, εσκοτεινιάζει,
σκεπάζει της καρδιάς μου τη μεριά,
με σύννεφα πολλά και μια σκιά που με τρομάζει,
καθώς σαπίζει όσα πίστευα ιερά.

Μακριά σου τα λουλούδια δεν ανθίζουν,
δε γελάει πια ο ουρανός,
μακριά σου οι θάλασσες αφρίζουν,
οι λέξεις γίνονται θυμός.

Μακριά σου όλα είναι άδεια,
δεν ακούω πια λαλιά,
και με τρώνε τα σκοτάδια,
όταν θυμάμαι τα παλιά.

Μακριά σου τρεμοσβήνουν,
του παρελθόντος τα κεριά,
πρώτα ανάβουν και έπειτα για πάντα σβήνουν,
καθώς φεύγεις μακριά.

07.12.2003