Καθώς στη θάλασσα το ολόγιομο βυθίζεται φεγγάρι,
σε αστέρια που ξεθώριασαν το νου μου ταξιδεύω,
κάνω επίκληση στον ουρανό, τη μοναξιά να πάρει,
στα κύμματα να φέρουνε, εκείνη που γυρεύω.
Εκείνη που ερωτεύτηκα, όσο καμία άλλη,
εκείνη που αγάπησα με όλη την καρδιά μου,
που μ’ έκανε να νιώσω εδώ, του έρωτα τη ζάλη,
που μ’ έκανε να την ποθώ, με όλο το κορμί μου.
Μου έχει κλέψει το μυαλό, και την καρδιά μου έχει,
όνειρα χτίζαμε μαζί, μα η τύχη μ’ είχε άχτι,
γιατί η ζωή απ’ το όνειρο έτη φωτός απέχει,
και απ’ έναν έρωτα φωτιά, μένει μονάχα η στάχτη.
Από τον άνεμο ζητώ, δειλά να την αγγίξει,
από την άμμο ένα φιλί, γλυκά να της αφήσει,
πόσο πολύ την αγαπώ, ο ουρανός ας δείξει,
και το φεγγάρι στο αφτί, ας της το ψιθυρίσει.
02.07.2007
Jimmy Larus 